Lohusa sendromu

D4l1

Bebeğim 5 haftalık alışma sürecim çok zorlu geçiyor. Psikolojik olarak kötü hissediyorum. Bunu yaşayanlar varmı

Mirza-1209

D4l1 hepimiz yaşadık bence canım ben hastaneden eve gelince bu benek hep benimle mi gelecek demiştim ana inan geçiyor

LeylaGunes

Ben de yaşıyorum. 34 günlük bebeğim ve 2. Gün itibariyle bende bir şeylerin iyi gitmediğini hissetmeye başladım. Bazen çok mutsuz karamsar hüzünlü oluyorum, bazen çok evhamlı kaygılı, bazen takıntılı, bazen tahammülsüz ve aşırı öfkeli… Duygudan duyguya atlıyorum ve bütün o duygular çok yoğun geliyor. Kendimi anne gibi göremiyorum, annelik kavramını bile tanımlayamıyorum boşluk orası. Bebeğimin her uyanışı bir sınav gibi geliyor. Doyurabilecek miyim, giydirebilecek miyim, sakinleştirebilecek miyim, yıkayabilecek miyim, uyutabilecek miyim… Kendimi her anlamda çok yetersiz hissediyorum. Biliyorum geçecek diyorlar. Her zaman bu anlattığım kadar kötü de olmuyorum zaten. Geçmesinç bekliyorum.

Tugbaa21

LeylaGunes aynı duyguları paylaşıyoruz süreci nasıl atlattınız şuan nasılsınız

Aslanbey

LeylaGunes bende 20 günlük anneyim ve aynı duyguları yaşıyorum asla bebeğimi içten sevemiyorum yani allahım onu başımdan eksik etmesin ama anne değilim gibi siz anladınız beni. Çok kaygılıyım bu kaygı yüzünden nefesim yetmiyor gibi bile hissediyorum çok zorlanıyorum ve psikiyatriye gittim misol 50 mg başlattı. Şuan ilacın 6. Günü kaygılsrım daha çok arttı ama normalmiş 2 haftaya kadar bekliyorum. Siz nasılsınız şuan

Abc-happy_mom

Tugbaa21 zamanla geçiyor diyolar ama bilmiyorum bana da ara ara garip garip düşünceler geliyo. Resmen beynimin içinde biri konuşuyomuş gibi. Dua okuyorum öyle zamanlarda bebeğimi öpüyorum kokluyorum geçiyor. 13 günlük bebeğim, bi yoğun bakım sürecimiz oldu geçen hafta, çok zordu ama şimdi geçen hafta bile olsa çook uzun zaman önceymiş gibi geliyor. Ay bilmiyorum valla değişik duygular yaşatıyo işte hormonlar.

LeylaGunes

Tugbaa21 zamanla azalıyor ve biraz da alışılıyor sanırım. Ya da başedebilmenin yolları keşfediliyor. Destek almak iyi geldi bana mesela. Genelde kimseden yardım isteyemeyen ve her şeyi tek başıma halletmeye çalışan biriydim ama etrafımdakilere bıraktım artık birçok şeyi. Böylelikle iyileşmeye vaktim ve gücüm oldu.

Tugbaa21

LeylaGunes ben eski günlerimi çok özlüyorum mesela eşimle başbaşa kalmak istiyorum ama kızımın gece kalktığında uykusuzluk vs kalkamam ya da çok yorulurum diye iki annemden biri kalıyor yani ikilemde kalıyorum gündüz bakarım ama gece bakmak konusunda kendime tam güvenemiyorum o yüzden siz gidebilirsiniz biz artık bakarız da diyemiyorum ve eşimi devamlı yanımda istiyorum eşimi çok özlüyorum her an onunla sohbet etmek istiyorum sanki hasta bir çocuk annesinden ayrılmak istemez ya bende eşime karşı aynı duyguları yaşıyorum ve kırkımız çıksa dahi bebek ağlama boğazına süt kaçması vs hep bir tedirginlik yaşayacakmışım alışamıcakmışım gibi hissediyorum özellikle eşimin ailesinde çoğu davranış batmaya başladı daha çabuk sinirlenir oldum ama kimsenin kırılmaması İçin daha çok eşimle paylaşır oldum saçma sapan bir sürü duyguyu bir anda yaşıyorum ama tek isteğim bu duyguların bir an önce geçmesi Rabbim hepimizin yardımcısı olsun