Gulumseyememdedim Merhaba 2 yaş civarı bu şekilde olması gelişimsel olarak normal ve geçici merak etmeyin. Bu durumda sizin tutumunuz çok önemli. Korkacak birşey yok, bebek değilsin niye korkuyorsun, aman bundan korkulur mu vs gibi sözlerle yaşadığı duyguyu küçümsemeyin ilk olarak. Yaklaşımınız korktuğu şeyi açıklayıcı olmalı. Örneğin dışarda bir araba kornaya bastı ve çocuğunuz korktu. Evet seni anlıyorum bitanem gerçekten aniden yüksek bir ses çıkardı araba gel bakalım camdan acaba hangi araba korna çaldı sence hangisi gibi bunu normalleştirip korkusunu üstelemeden hafifletebilirsiniz. Bunun haricinde başka bir fikir olarak korktuğu belli birşey varsa ve bu korkusunu yenemiyorsa onu birlikte resmedebilirsiniz. Mesela benim kızım evimizdeki akvaryumda vatoz balığından korkmuştu bir dönem gece ağlayarak uyandı ve balık geldi yatağıma dedi zor sakinleştirdim ama günler boyu her uykuya yatağa gittiğinde balık gelcek diye korktu ne yapsam etsem aşamadı sonra birgün dedim gel birlikte vatoz çizelim. Rengarenk, komik saçları olan, yüzgecinde kızıma kalpli balonlar getiren bir balık çizdim ona ve dolabına yapıştırdım artık rüyana balık gelirse bu gelcekmiş sana balon getircekmiş dedim çok sevdi onu çok eğlendi ve böylece korkusu da geçti. Biraz uzun bir yazı yazdım sanırım ama umarım yardımcı olabilmişimdir 🌸