Kızım 9 aylık doğduğundan beri asla yabancı bilmez insanlara bayılır çarşıda pazarda sokakta yabancı insanlara gülücükler atar kucaklarına atılır kalabalığa insanlara bayılır ilk defa gördüğü insana bile hergün görüyo gibi davranır bi yere giderim misafirliğe emekleyip gidip herkesin bacaklarına tırmanır kucaklarına gitmek ister ama beni hiç görmez şimdi bebeği yabancılık yapanlar ay ne güzel diyecek ama bazen de sıkıcı bir durum olabiliyor aramızda ki ilişkiyi güçlendirmek için doğduğu günden beri hep müzik açar beraber dans ederiz gözlerinin içine bakar şarkı söylerim bol bol sarılırım öperim yüksek sesle bağırıp ürkütmem zaten sakin bir insanımdır ses tonum falan acaba diyorum beni niye görmüyo öyle birine pek bırakmam geçen ilk defa işim vardı bıraktım 5 saat kadar hiç beni aramamış