Kızlar bebeğim 11 aylık. Ben artık o kadar zorlanıyorum ki. Her dk onu oyalamaya çalışmak çok yoruyo beni. 5 dk olsun kendi oyalanmıyo. Oyuncakla onla bunla max 1 dk geçriyo gece uykuları hala çok kötü. Gündüzlerim hep koptur koptur. Sürekli sıkılıyo parka gidiyoruz hemen sıkılıyo oyun hemen öyle kucak istiyo ama tükendim. Anneme bırakıyordum arada bi. Başka şehirde ama 1-2 gün bırakıp işlerimi hallediyodum. Anneme meme kanseri tanısı kondu. Tedavi vs başlamadı henüz ama psikolojik olarak artık bakmak istemşyp. Kayınvalidem yaşlı ve hasta. Başkada kimse yok biraz yarfım edecek. Eşim çoook çalışan birisi. Sürekli yalnız olmak ve zor bi çocuk olması beni çyle yoruyo ki. Bu dönemler böyle mi herkeste? Ne zaman rahatlıyoruz. Ne zaman kreşe verebiliriz yada başka bişeylet başlayabiliriz? Ne zaman biraz olsun hayt bana normale biner? Emeklemiyo yürümüyo örümceğe binmiyo. Ekran 0 ama bazen keşke alıştırsaydım diyorum artık. 1 haftadır inanılmaz hastayım kusmalar ateşlet. Ama yardım edecek bile kimse yok. Öyle bunaldım ki artık anne olmaktan.