Kızım bugün tam 4 aylık oldu. İlk doğduğunda hiç lohusalık bunalımına girmedim hiç ağlamadım hatta çok rahat geçirdim o sürecimi. Ama şimdi işe nasıl dönerim, kızım bensiz ne yapar, ben onu bırakıp tüm gün nasıl yanında olamam diye ağlıyorum. Aslında annem ve kayınvalidem bakacak gözüm arkada kalmayacak belki ama derdim o değil. Derdim kızımın yanında olamamak. O kadar zor ki bir yandan anne olmak ve bir yandan eski düzene devam etmek.. Keşke hiç uykum gelmese de sabaha kadar ona sarılabilsem. Bu süreci atlatan var mı?