Arkadaşlar merhaba 19 aylık bir oğlum var.
Baba
Mama
Dede
Ver
Bu
Havhav
Baa (kedi miyav ı baaa olarak anlamlandırdı)
Kuş
Koş
Gir
Otur
Gol
Cici
Henhen
Ceviz
Ziii (zeytin)
Suu
Düşmek
Göz
Patates kendince tiss
Gugu (balık)
Bebek
Attı (bazen)
Uuuuuu (elektrik süpürgesi)
Çişş (tuvalet için)
Buuun (bazen burun için)
Çiçi (çiçek)
Diş
Bu kelimeleri duyuyorum ondan ama her sordugumda canı isterse cevap verebiliyor.
Bunun dışında meyveleri sordugumda 5-6 sını gösterebilir, güneş nerede desem bilir. Komutlarımı anlar. Bezini al çöpe at dersem atabilir. Topunu al basket at dersem yapar. Yani soyleyemese de anlamlandırıyor. Göz temasında sorun yok. Ama işine gelmezse adına bakmaz. Anne demiyor ama beni ararken Aaa aaa diye bagırıyor kendince anne sanırım.
Ceviz adam şarkısını çok seviyor bu sebeple ceviz takıntısı var. Yemeyi de seviyor ama cevizleri alıp elinde dolasıyor. Takıntı haline getirdi.
Oyuncaklara ilgisi cok yok. Bultak vs aldım ama cok hoslanmıyor. Kalem verdigimde tutup cizebiliyor. Bana özellikle sevdigi icin gugu(balık) henhen (araba) çiz diyebiliyor sordugumda. Kitaplara bakmayı sever. Bazen de sıkılır kalkar. Uzun soluklu okumalar yapamayız.
İnternette izledigim videolar sebebiyle cocuguma surekli otizm ya da konuşma geriliği, uyaran eksikliği süphesiyle yaklasıyorum. Bakıcı ablamızla kalıyor o da herseyi anladıgını söylüyor ama sanırım çalışıyor olmanın da vicdanı hep aklımda bu fikir…
Bebekleriniz ne durumda kelime sayısı yeterli mi? Ya da kelime olarak saydıgım kendince sesleri saymalı mıyım? Fikirlerinizi merak ediyorum. Lütfen bir kıyasa girdiğimi sanmayın fakat bu konuda çok fazla bilgi kirliliği mevcut.