O kadar iyi anlıyorum ki seni. Kızım kolik değildi ama gazliydi sürekli bağırırdi, ayağımda sallardim uyurdu, yastık yere değer değmez ağlamaya başlardı tek uyusun diye ayağım uyuşana kadar öylece beklerdim. Bı yere giderdik ev oturması dışarısı hiç farketmez ağlardı sürekli kucagimda sallardim falan evden bir yere gitmek istemezdim. Hergun aynı saatte banyosunu yaptırıp akşam uykusna geçirmeye özen gösterirdim. Çok zor oluyor hiç gecmiycek gibi gelirdi o zamanlar. Ama kızım 1 yaşında çok şükür ve hepsi geçti. Diş dönemi ve hasta olmadığı sürece hepsi düzene bindi elhamdülillah. Geçmez dediğimiz zamanlar geçiyor, biz nasıl başa çıkacağız diyoruz bazen ama birde bakmışız büyümüşler. O yüzden öyle zamanlarda sadece bebeğine sarıl güven ver ben burdayım annecim de. Emin ol göz açıp kapamaya birde bakmışsın yürüyor