Hanımlar merhaba,sizlerin fikrini almak istediğim bir konu var. 32 aylık kızım var ve bugün çocuk gelişim uzmanına götürdüm kızımı. Nedeni ise parmak emme,herşeyi ama herşeyi hala ağzına götürme huyunun olması ve bensiz kimse ile durmaması. Doktor parmak emme vs konusu için daha küçük devam edebilir görmemezlikten gel dedi. Bu konu tamam ama aklıma takılan husus bana bağlılığının azalması için kreş önerdi. Kızım park,oyun alanları vs haricinde hele ki ev gibi kapalı ortamlarda tek başına babasıyla dahi durmaz. Pandemi çocuğu olarak büyüdü. Yalnız birkaç defa babası varken dedesinin evinde ya da bizsiz 1 defalık kuzeninin yanında birkaç saat durdu. Şimdi sizlere sormak istediğim konu şu kızım aslında çok sosyal ve arkadaş canlısıdır. Bana bağımlı olduğunuda çok düşünmüyorum dışarıda da evde de özgür davranır sadece kapalı ortamlarda dediğim gibi beni görmek ister yanında.
Doktorlar konuşmada da,bireyselleşmede de genel olarak ilk kreş öneriyorlar ama ben en azından kreş için 3 4 yaşlarına gelmesini istiyordum hem kendini daha rahat ifade eder diye hem de bende şu an evdeyim diye. Kreşe göndermek sizce çözüm olacak mıdır yoksa işte dedeler,kuzenler ile daha fazla mı yalnız bırakmalıyım. Ben en azından bir yaş daha kreş yerine aile ile bu durumu aşmak taraftarıyım. Doktor sensiz illa ağlayacak diyor. Evet yeri geldiğinde ilk başlarda illa ağlayacak ama ağlatarak güvenli bağlanmayı mı zedelerim yoksa acaba farkına varmadan bana bağımlı bir hale mi gelir diye endişelerim var. Tecrübeli anneler belki bana fikir verirsiniz😔