6.ayına girdik bugün son dört beş gündür anam ağladı artık o kadar çok yoruyor ki beni özellikle bu saatlerde başlıyor ne emiyor ne uyuyor doğru düzgün ne kucakta duruyor sürekli bağırırcasına ağlıyor. Gurbetteyim tek başıma bakıyorum eşimin çalışma saatleride akşam gece yarısı geliyor eve. Ben artık ne yapacağımı bilemez oldum yenidoğan zamanlarına döndük sanki yemeğimi yapamıyorum karnımı doyuramıyorum wc duş hak getire zaten. Allahın gücüne gidecek ama ben bıktım bu durumdan, annelikten.. . Doğduğundan beri tek başıma bakıyorum o kadar yorgunum uykusuzum ki anlatamam artık saçlarımı yoluyorum sinirden bana moral motivasyon verin noluuurr