Oğlum 3 ay 22 günlük, ilk 2 ay kolik sancıları tap seviyeydi saat akşam 7 olacak diye korkardım. 7-8 saat aralıksız ağlar uyumazdı, öyle anlarda emmezdi pilates topu üzerinde zıplayarak bir nebze olsun kandırırdım. Şimdi biraz daha hafifledi akşamlar ama gün içinde uyumadığı her an yine ağlıyor. Çok az gezdirince ve altını açınca duruyor. Gezdirmeye kollarım dayanmıyor artık. Sabah güne ağlamakla başlayıp gece ağlayarak kapatıyorum. Hiç sosyalleşmiyorum zaten insan içine çıkmaya korkar oldum. Kimsede durmuyo, sürekli memede. Göğüslerim emzirmekten maf oldu. Eskiden biberon tutardı bir kaç gündür onu da almıyor. Emziği 3 4 haftalıkken bıraktı. Banyo yaptır ağlar, bebek arabasına bindir ağlar. Hiç bişeyle memnun olmuyor. Belki erken ama tükendiğimi hissediyorum, bebeğimin bu anları bir daha gelmeyecek böyle geçtiği için çok üzülüyorum. Diğer kişilere göre biraz daha beniö kucağımda duruyor ama nafile öyle özel bir bağı yok benimle buna çok üzülüyorum. Beni tanısa kucağımda avunsa yine bir nebze kendimi özel hissedicem, sadece emzirmek için varım onun için gibi geliyor. Gelişiminde sıkıntı yok, kaka sayısı iyi, gaz için doktor ultra bir uyarı yapmadı hatta olmasında fayda var dedi. Zaten ciddi rahatsızlığı var gibi ağlamıyor gözünden yaşta gelmiyor mız mız sürekli. Bu dönemler geçiyor mu, başından geçen tecrübe eden var mı, varsa bir kaç şey duymak sanırım iyi gelecek