Bebeğim 3 ay 22 günlük 7 hafta erken dünyaya geldi. Memesiz zaten uyumuyordu ama bu hafta memeden ayırmak iyice güçleşti. Gün içinde zaten çok hareketli ve kucakta gezmek istiyor. Geceleri uykudan uyandığı an meme arayışında ve bulamazsa ağlıyor bu sebeple bizimle uyuyor. Bu beni de uykusuz bırakıyor. Gün içinde çok yorgun düşüyorum. Oğluma uf ama artık uyu oğlum ya dedikten sonra vicdan azabı duymaya başlıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum, çıkmazda gibiyim. Lohusalık yaşayamamıştım bebeğim küvezdeydi şimdi mi çıkıyor bu bilmiyorum. Atak haftasında mı diyeceğim, atak haftasında olsa ne olacak olmasa ne olacak, bu bilgi bana neyi verecek. Onu çok seviyorum, eşimi de çok seviyorum. Bazen gerçekten ruhumu çok yorgun hissediyorum. Oğluma oyalanması için bir şeyler vermiştim oyuncak, emzik. Sakindi. Aynı odadayız. Duşa girdim hızlıca ağlamasını da duydum ama hemen cikamadim 2 dk sürmüştür, çok aglamis. Beni görünce daha çok agladi. Benim vicdan azabim oldu 1000. Akşami bekleseydin diyeceksiniz, regl donemim oldugu icin kendimi kötü hissedip girmistim. Aglaya aglaya emdi ve uyuya kaldı. Eli tam da kalbimin üzerinde..