Dibineeeee kadar yaşıyoruz ve ne yapacağımı artık bulamıyorum nasıl yaklaşmam gerektiğini delirmemem gerektiğini nasıl yapcam bilmiyorum.
Oğlum 22 aylık ve çocuğum değişti 16. 17. Ayından beri tanıyamıyorum. Özellikle de bu aralar. Yav bir insan gece uykusu sadece 4 5 saat nasıl uyur nasıl birde gündüz uykusunda 45 dk uyuyor. Doğdu doğalı aynıydı uyku sorunu ama gündüz yormazdı beni. Şuan hem gündüz hem gece mafediyor beni. Asla dalamıyor uykuya. Doktor diyecek olursanız gitmediğimiz doktor kalmadı bişeyi yok çocuktur uyumaz diyorlar 🤷 Gündüz de hiçbir şeyden memnun olmuyor ve yenidoğan bebek gibi sürekli mızırdanıp ağlıyor. Ağlama hobisi edindi çocuk. Aktivite yapalım diyorum yoooook sadece 5 dk . 5 dk sonra yine sıkılıyor hayata sıkılmaya memnun olmamaya gelmiş gibi. Gün içerisinde her gün mutlaka dışarı çıkarız. Hava soğuksa 10 15 dk hava sıcaksa uzun süre dururuz. Tek sevdiği şey suyla oynamak ve dışarı çıkmak. Başka hiçbir şeyle memnun olmuyor. Sürekli elimden tutup evde bir yerlere götürüyor ve sonra mızırdanıyor ne istediğini kendi de bilmiyor🤷 Bu aralar bir huy daha geldi geliyor gidiyor çorabını çıkarmamı istiyor kısa süreli çıkarıyorum ama buz gibi oluyor ayakları. Sonuç suan ishal olmuş 🤷
TV izliyordu kısa süreli ve şuan bunalıp o süre uzadı maalesef. He gel gelelim artık eskisi gibi odaklanmıyor ondan da sıkılıyor. Hayır ben bu çocuğu sıkılırken mi doğurdum acaba? Evi yıkıyor başıma yıksın ama oyalansın yok hem evi yıkıyor hem memnun değil. Ev işi zaten hak getire eşim evde olunca anca veya biri gelip bakınca onda bile zar zor yapıyorum. Geçecek diyin geçecek 🤦
Uyku durumuna inanın inancım kalmadı ama bu ağlamaları mızmızlanmaları beni benden alıyor ve istemsizce sesim yükseliyor çünkü kafam akşama kadar ağlama sesi