Vizdan azabı unutamıyorum

incitanem3

Daha önce postlar açmıştım bebeğim uyumuyor diye bağırdım vs artık kızmıyorum derin derin nefes alıyorum daralinca uyudugunda ne kadar masum olduğunu düşünüp kendimi tutuyorum ama asla unutamıyorum vizdan azabı çekiyorum yüzüne her baktığımda bunu nasıl yaptım diye sürekli geçmişe dönüyorum ona kızdığım zamanlari an be an her ayrıntısına kadar canlandırıp kahroluyorum nasıl unutabilirim bebeğim unutmusmudur kendimi nasıl affedebilirim

ElifS95

incitanem3 şunu unutmamak gerekir ki bizlerde insanız sabredemedigimiz zamanlarda oluyor illa ki kızıp bağırıyoruz bunu yapmayan yoktur muhtemelen ciddi sabır işi annelik çünkü insaniz neticede gece uyanıyoruz gündüz oturuyoruz dinlenecek fırsatımız olmuyor çoğu zaman bir yerde tasmamiz çok normal kendinize bu kadar yuklenmryin bebeğinize her fırsatta sevginizi verin her şey iyi olacak

Boncugummomy1

incitanem3 uyku sorununda malesef bende bebeğime kızmıştım sonrasında çok vicdan azabı çektim ama bizde insanız ilk defa anne olduk ilk defa bu kadar sorumluluk yüklendi.. Bizden daha çok kimse sevemez ve düşünemez onları. Cahilligimize veriyorum o dönemleri 😊

incitanem3

ElifS95 okadar sevgi gosteriyorum ki son zamanlarda zaten eğer uyumassa ve sinirlenirsem uyuduğu zamanki masumlugunu ilk doğduğu anı düşünüp hiç kızmıyorum ama eskiden yaptıklarım bagirmalarim hiç vurmadım bu arada sadece bagirislarim fevri hareketlerim herşeyi başa almak istiyorum doğduğu güne dönmeyi acaba bunları hatırlıyor mu bilmiyorum ama ben unutamıyorum işin içinden çıkamıyorum destek almayı düşünüyorum bazen

ElifS95

incitanem3 kendinize bu kadar yuklenmeyin geçmiş gitmiş artık düşünmeyin olan olmuş artık hatırlamıyorlar uzun süreli durumlarda tabii ki etkileri olur ama yapmamissiniz zaten daha onlar bebek sevginizi hissedince geçer üzülmeyin bebeğiniz üzüntünüzü de hisseder