Kubrakyrk ben doğumdan sonra ilk 3-4 ay böyleydim. Çareyi kanguru alıp kucağımda gezdirmekte buldum. Ama aklınıza gelebilecek heryere onunla gidiyordum. Tuvalet hariç hep önümdeydi yani. Pes etmedim, kimseye vermedim. Dışarı tatlı yemeye, sahil yürüyüşü yapmaya, doktor randevuma. Çok yorulmuştum artık ama değdi. Bir süre sonra kendi oynamaya başladı. Benden bağımsızlaştı. Oyun halısı var piyanolu onu çok seviyordu. Günde 3 kere 10ar dk oynuyordu. Bende yemek yapıyordum o sürede. Şimdi de diş çıkarma serüvenimiz başladı asla kendi oynamıyor sadece kucak istiyor. Yanında oturursam oynuyor oturmazsam çığlık kıyamet. Allahtan başkalarında da duruyorda arada atıyorum başkasının kucağına. Ben dinleniyorum yada ev işi yapıyorum.