Annelik çok yorucu bir serüvenmiş.Bebeğim 20 aylık,doğduğu andan itibaren birlikteyiz.Çalışma hayatıma ara verdim,ben büyütmek istedim her anına ortak olmak.1 buçuk yaşına dek ekran görmedi,tv telefon bilmedi.Her anne gibi kendimi adadım,tüm benliğimden zevklerimden ödün verdim,o iyi olsun iyi yetişsin diye.Her anne gibi.Sonra kötü bi dönemimdi,yeterince ilgilenemeyeceğim bir süreçti çok kısa süreli tv izlemeye başladı.Asla bu boyutlara geleceğini düşünmüyordum.10-15 günde çocuğum tv bağımlısı oldu.Kendime o kadar kızdım o kadar kızdım ki.Uyanıyor televizyonun kumandasını aramaya başlıyor her yerde,bulamayınca resmen sinir krizi geçiriyor,öfkeleniyor,kafasını yere duvara vuruyor.yarım saat,1 saat izleyip yeterli olsa ona da tamamım ama bıraksam 24 saat izler
Aynı şekilde telefonu da
Elime aldığım an almaya çalışıyor
Asla görünür bi yerde bırakamıyorum
10-15 günde nasıl böyle oldu
Unutur diyorum dikkatini dağıtmaya çalışıyorum
Eskiden kitap okurduk
Çok severdi
Asla yüzüne bakmıyor şuan
Çok öfkeli çok mutsuz bir bebek oldu
Televizyon için ağlamakla geçiyor tüm günümüz
Sürekli ama sürekli ağlıyor
O olmazsa başka şeyler için delirir gibi ağlıyor
Ben ne yapıcam
Ağladıkça öfkeleniyorum
Vicdan azabı duyuyorum neden açtım neden izlettim
1 buçuk yıl boyunca evde tv izlemedik ya görmesin bilmesin diye
Sakındığım için mi böyle oldu
😞