Kızlar selam. Nasılsınız? Dilerim herkes iyidir.
Size bir soru sormak istiyorum.
Ben bu son yaşanan depremleri, annemleri ziyarete gittiğim gün Mersin’de yaşadım. Kızım 4 yaşında olduğu için, sokakta ve fabrika da kalmak çok zorladı ve mecburen İstanbul’a, evime döndüm. Ancak döndüğüm günden beri yaşadığım korkuların ardı arkası kesilmedi. Aşamadığımın farkındayım ve yarın terapiye başlıyorum.
Şimdi soruma geçiyorum. İstanbul, Anadolu yakasında yaşıyorum. Evimiz yaklaşık 8 yıllık, yeni bir bina. Ancak arka cephe ve etrafım ev dolu. Sürekli kötü senaryolar düşünüyorum. İçinden çıkamıyorum.
Ailem, Mersin’e yerleşti ve Kocaeli’de, 99 depreminden sonra babamın yaptığı 2 katlı, bahceli, müstakil evleri boş kaldı. Eşimin işinden yana çok bir sıkıntı yok, oradan da gidip gelebilir. Ben orada doğdum büyüdüm zaten, çabuk adapte olurum gibi düşünüyorum. Ama bir yandan da evimi bırakmak çok zor geliyor. Açıkcası düşünmekten artık beynimin eridiğini düşünüyorum. O kadar çok konuşup, o kadar çok anlatasım var ki.. o yüzden uzun oldu biraz, kusura bakmayın 🙈
Şimdi siz, benim yerimde olsaydınız ne yapardınız?
Burada kalmaya devam mı ederdiniz yoksa müstakil evi tercih edip gider miydiniz?