Lohusa bir anne

Tazeanne29

Kızlar merhaba. Anne olmayı çok istedim çok şükür iki kayıp sonrası rabbim nasip etti. Sorun şu ki bebeğim 2.5 aylık ve annelik bana çok zor geldi. Hala anne olmayı sevemedim gibi hissediyorum. Sanki bebeğimi haketmiyorum gibi. Bebeğimi ben doğurmadım gibi. Deprem sonrası da aşırı kaygı bozukluğu yaşıyorum evde tek kalamıyorum. Aynı duyguları paylaşan var mı

Ysgl26

Tazeanne29 çok normal canım. 5 yıldan sonra rabbim bize bi evlat verdi şükürler olsun. 5 aylık olduğunda gerçejten anne olduğumu hissettim. Dahs küçükken sadecr besle altını al uyut hep rutine bindiği için pek bişy anlamıyoruz. Ama artık seni tanımaya gülmeye tepki vermeye başladığı zaman çoook güzel oluyo.. alışmak zor

Yesilerik

Tazeanne29 Benim de 18 günlük bebeğim lohusalığı dibine kadar yaşıyorum sürekli ağlıyorum ne zaman geçer bilmiyorum 😢

Sgjldah

Tazeanne29 Ben de ilk kez anne oldum yaşım 32 bir kayıp sonrası oldu ben de çok zorlandım kızım ilk zaman mama verme sakin korkutmalari yüzünden zayıfladı şimdi de acayip kusuyor ve mama destegi yapiyorus mecburen ve yaşıtlarından çok az geri kilo olarak sürekli bogulcak mi kusacak mi kilo alamayacak mi stresi titizlikle mücadele evi hiç dağınık kabullenememe eşimle kavga sürekli anneme ihtiyaç duyma gibi hislerle 3 ay 4 günlük olduk yavaş yavaş geçiyor bu stresler bana da herkes bir sende mi çocuk var kendini çok kapatiyorsun aşırı bir kendini bıraktın bu kadar çocuk için kaygılı olma cok abartma üzerine düşme deyip duruyor inanın zor ama bir şekilde Rabbim sağlık versin her anne çok sever sadece sizin fedakar olup herkesin keyfine bakması size bunları düşündürüyor merak etmeyin elimizden tutup anne dedikleri gün geçecek ben eminim

Lilybaby

Tazeanne29 hiç yalnız değilsiniz burada bakın böyle bir çok post göreceksiniz. Bebeğimi çok isteyerek dünyaya getirdim ama hala bana bu kadar bağımlı bir canlıyla yaşama düşüncesi çok korkutucu geliyor. İlk zamanlar nefesi kesilecek kusmuğunda boğulacak falan diye anksiyete olmuştum. Depremde günler sonra sağ salim çıkan bebişleri görünce saçmaladığımı anladım. Ev işlerini yetiştirememeyi kabullendim. Biz de 3 aylık olacağız yavaş yavaş alışıyorum ve anneliğin böyle birden yüklenen değil de zamanla alışılan bir süreç olduğunu düşünüyorum. 6 aydan sonra bu hisler bitiyor genelde gördüğüm kadarıyla o yüzden sabır sabır sabır. Mümkün olduğunca dışarı çıkın bebekle dışarıda olmaya alışın o bana çok iyi geliyor sağolsun kocam hep çıkartmaya çalışıyor yoksa aynı rutinin içinde insan gerçekten kafayı yiyor.

Tazeanne29

Ysgl26 sürekli kendimi sorgulamakla meşgulüm iyi bir anne olamadım neden çocuğu kabullenemedim diye. Yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi

Emmosch

@Tazeanne29 yalnız değilsiniz,ilk çocuğumda bende öyleydim,tam olarak kabullenmem 1,5 yıl sürdü,yaşıtlarım gezer tozarken evde bebek bakmak çok zor gelmişti, ne yaptım ben diye çok düşünmüştüm şimdi 2. Bebeğim 4 aylık çok şükür bunda aynı şeyleri yaşamadım

Tazeanne29

Emmosch acaba neden böyle hissediyoruz, hamilelik günlerimi unutmuş sanki pat diye anne olmuş gibiyim

Tazeanne29

Yesilerik sizi çok iyi anlıyorum, ben ağlayamıyorumda içime atıyorum her şeyi. Bi de diyorum çok isteyerek anne oldum ya istemeden olsaydı napardım

Tazeanne29

Sgjldah bana da diyorlar sanki sadece sen anne oldun, büyükler veya çevre gerçekten yeni anneleri anlamıyor. Destek görmediğimiz gibi sürekli eleştiriliyoruz. İnşallah bu hislerden kısa zamanda kurtuluruz

Salihakabaktan19

İnanın zaman geçtikçe bütün kaygılarınız geçecek bizlerde aynı yollardan geçtik 19 yaşında anne oldum annelik duygusunu hiç anlayamadım diyebilirim ama 6 aylık olduğunda onun gülüşleri evde yükseldikçe bağlandım ona annelik çok kıymetli ve mükemmel bir duygu 🥲

Tazeanne29

Salihakabaktan19 inşallah öyle olur o günleri bekliyorum

Tazeanne29

Lilybaby hava soğuk diye çıkartmadım bebeği ama bahar gelsin her gün çıkmayı düşünüyorum. Hayatımı bir anda değiştirmek zor geldi diye düşünüyorum

Yesilerik

Tazeanne29 bana öyle demiyorlar ama ne bileyim ben de çok zorlandım 😢

Emmosch

@Tazeanne29 bebek ister istemez tüm hayatımızı değiştiriyor,uykular gezmeler uzanıp tv izlemeler hepsi lüks geliyor ilk başta ama büyüdükçe geçecek,geçiyor,şimdi bende istediğimi istediğim zaman yapamıyorum ama geçici süreçler bunu biliyorum ve ilk çocuktaki gibi zehir etmiyorum kendime günlerimi,Allah affetsin ilk çocuktan sonra öyle kapana kısılmış hissetmiştim ki bi ara lohusayken camdan mı atlasam diye bile düşünmüştüm 🙈