Gözümü her kapattığımda Kerem bebek, kızının elini tutan baba, nişanlısına kavuşamayan genç, kardeşim ölebilir diyen Zübeyde, vefat etmiş annesine yaslanan minik yavru, 30 saat babasının cansız bedeni ile yanyana duran Cemile, güzel gözlü kuzum Hazal geliyor. Gözlerimi açıyorum keşke bir rüya olsaydı diyorum. Biz mükemmel bir ülkeyiz. Her yeri cennet vatanımda bu acıları yaşamaktan gerçekten yoruldum. Yıllardır ama yıllardır yara sarıyoruz. Şehit verdik ağladık, sel oldu ağladık deprem oldu ağladık. Bu vatanın evlatları ne zaman gülecek.
Artık silkelenme zamanı. İlime, bilime kulak verme zamanı. Evet enkaz altında kalanlar şehittir amenna. Şehitlik en mükemmel mertebedir ona da amenna. Ama her olaya da kadercilik anlayışla bakmak bizi bir 20 yıl daha geriye götürür. Depremler yıkıcı değil yapıcıdır. Bu kayıpların sorumlusu da binalardır