Hayırlı geceler tüm annelerimiz 🙏 güncel postlarimizdan gördüğünüz üzere deprem sonrası psikolojim herkesde olduğu gibi bozulmuş durumda . Gece tuvalete bile çıkamayacak kadar değişik bir korku var üzerimde . Halletmeye çalışıyorum kendime ne şekilde teselli vereceğimi şaşmış durumdayım . Oradaki milyonlarca insanlara haksızlık yaptığımi düşünüyorum bazen bencil mi oldum diyorum . Ama elimde değil yüreğimdeki carpintiya engel olamıyorum . Allah hepimizin yardımcısı olsun . Konu şu ki durumlar böyle iken kızımın gece yanına gidemiyorum eşim gidip ilgileniyor yanıma getirmesini istiyorum 1 haftadır yanımızda bir şekilde idare ettik . Ama gecmeyince bu durum yatağını yeniden yanımıza aldık bu gece . Kötü mü yaptim diyorum kızım için alışmış olduğu düzeni bozduğumu düşünüyorum . Ama onun için de çok tedirgin oluyorum yanımda başucumda dursun istiyorum sanki oda benim gibi korkuyor gibi hissediyorum bırakmak da istemiyorum . Kafam çok karışık . Sizlerde bebeklerinizi yanınıza aldınız mı . Bir yol gösterin bana