Karpuzlu_lolipop hatayda depremi yaşadım, evimi kaybettim yıkılmadı ama ağır hasarlı muhtemelen yıkılır. Canımız zor kurtardık 37 günlük bebeğim var. Çok şükür ailemin yanına geldim konyadayım, burası deprem konusunda çok güvenli ama sallantıları burada da hissetmişler tabii. Dediklerinizi kat kat yaşıyorum, o geceyi o anı unutamıyorum, hadi çocuğuma bir şey olsaydı diye düşünmeden edemiyorum, hadi eşim nöbetçi olsaydı yalnız olsaydım, enkazda kalsaydım diye düşünüyorum hep. Deprem olduğundan beri neredeyse hiç uyumadım gece boyu ışık da açık kapı da açık, tuvalete bile gidemiyorum hadi yine sallanırsa diye halbuki Konya’da risk çok çok az yani ama olmuyor işte. Çocuğa mama yapmaya mutfağa da gidemiyorum annem kettle getirdi odamıza koydu gece öyle yapıyorum. Eşim yanımızda olsa biraz daha iyi olurdu ama malesef o hatayda çalışmak zorunda, nasıl geçecek nasıl atlatacağız bunları hiç bilmiyorum, bizler böyle isek o enkazdan çıkanlar ne düşünüyor nasıllar düşünemiyorum gerçekten, dua etmek en güzeli sizi anlıyorum bol bol dua edin secde edin, ben dört gözle lohusalığımın bitmesini bekliyorum, öyle çok dindar biri de değildim ama bu deprem beni öyle değiştirdi ki rabbim ben burdayım dedi, kalbimizi ona açıp dua etmekten başka çaremiz yok malesef. Hepimize çok geçmiş olsun 🤲