Bu korku bende kronik hale geldi. 99 depreminden sonra 1 ay parklarda bahçelerde yattık. Evimiz eski bir apartmandı. Tüm çocukluğum, gençliğim korku içinde geçti. Daha sonra deprem riski olmayan bir şehirde yaşadım, hayatımın en güzel günleriydi. Şimdi ise deprem riski olmayan ancak, deprem riski olan yerlere yakın bir yerde, sağlamlığından hiç emin olmadığım bir binanın en üst katında yaşıyorum. Her gece yine stres içinde uyuyorum. Yeni bir eve taşınalım desem, bu depremde yeni yapılmış rezidansların dahi yıkılması karşısında cesaret de edemiyorum.