İki gündür yaşadığımız olaylar öyle bir kendime getirdi ki beni daha uc gün önce evim küçük ve eski diye misafir gelince utanıyorum demiştim ne kadar boş şeylere tasa etmişim aklım almıyor oysa ki temiz bir yatak sıcak bir duş bir kase sıcak çorba yeterliymiş binlerce kez şükür etmeye aklım kalbim deprem olan yerlerde eve sığamıyorum delirmiş gibiyim baktıkça kalbim daralıyor devletimiz hem maddi hem manevi çıkılmaza girdi ülke 20 yıl geri gitti neredeyse bunca zarar ziyan can kaybı delirecek gibiyim ne olur bitsin artık daha fazla kayıp verilmesin bu insanlar hayata nerden başlayacak bunca zaman didinip ev alanlar yuva kuranlar bir anda herseyini kayıp etti çok acı Allah’ım sabırlar versin