etisekeri benim babam çok fazla hobisi olan biri, bizim de olsun çok istedi. İki kardeşiz büyüyene kadar gitmediğim hobi kursu kalmadı, dansın her çeşidi, eskiz, gitar, keman, ebru, birçok spor. Sonuç akademik çalışmalara daha fazla zaman ayırcam diyip hiç bir hobide kalıcı olamadım. Her şeyi ucundan kıyısından bilirim ama hiç bir zaman birinde uzmanlaşmadım. Ama hiç pişman değilim, bir hobide uzmanlaşmak değil bence asıl olay, sosyal bir çevre edinmek, her şey hakkında fikir sahibi olmak gibi bir çok şey kazandım.
Okula giden çocuğunuz var mı bilmiyorum ama yok ben bu cendereye giremem diyemiyorsunuz. Bir gün duyuyor birinde, çıkıyor geliyor ben piyano öğrencem diye, nasıl hayır senin gönlün hemen geçer olmaz diyebilirsin ki😁
Ben iki çocuğun tüm bu saçma isteklerini karşılayabileceğimi hesapladığım için iki çocuk yaptım, çünkü kardeşliğin önemini çok iyi biliyorum. Ama bir çocuğa senin isteklerini alamayız ama bak kardeşin var hadi mutlu ol dediğinde pek geçerli olacağını sanmıyorum yanıtın. Yıllar sonra ancak anlayacaklar bir kardeşin ne kadar güzel bir şey olduğunu.
Farklı görüşlere her zaman açığım bu arada🙋🏻♀️ sadece ben böyle düşünüyorum