Zehra2205
Ben de aynı durumu yaşadım ve bunu annemle olan ilişkime, bebeğimle aramda annemle olan ilişkime benzer bi ilişki kurmak istemeyişime bağlıyorum. Annem kızardı küçükken, sesi yükselirdi, tokat bile atardı bazen. Bu yüzden bebeğim doğduğu ilk günden beri asla onun gibi olmayacağım diyerek büyütüyorum bebeğimi.
- Ay da uyku düzeni bozuldu ve geceleri saat başı kalkar oldu sabrettim, sabrettim.. zaten ilk üç ay kolikti ve bi ara girdiğim bunalım yüzünden bebeğime ister istemez yansıtmaya başladım. Kızdım da. Ama sinirim geçtiği an ki çok çabuk geçiyor sizinde anlattığınız gibi hemen pişmanlık duygusuna geçiveriyoruz. O an pişman olmayı değil de bebeğime açıklamayı tercih ettiğimden beri içim rahat. Çünkü annem yapar ederdi e hep öyle mi devam edicek hayır sonra hiçbir şey olmamış gibi öperdi ya da normale dönerdi. Bu yanlıştı. İnsanız hepimizin duyguları var. Ve onları sonuna kadar yaşamak hakkımız. Duyguları da bizden öğrenecekler ve sinirlendiğiniz de buna neden sinirlendiğinizi, üzüldüğünüzü ifade ederseniz siz rahat edersiniz. Bebeğiniz de bi süre sonra henüz çok erken olsa da anlamaya başlar. Ben böyle düşünüyorum.. bebeğim 10 aylık 🌸 bu arada bağı bu şekilde zedelemezsiniz bağ onun duygularını görmezden geldiğinizde, istek/ihtiyaçlarını zamanında karşılamadığınızda, fiziksel temastan kaçındığınızda vs gibi durumların sıklığında oluşur. Medyanın yansıttığı şekilde mükemmel anneler olamıyoruz ki mükemmel anne diye bi tanım da olamaz zaten. Sevin bolca ve bunu da ifade edin.. sevgiyle büyüsün bebeğiniz 🫶🏻