ben ne eşinizin ne de hemşirenin söylediklerine hak verdim açıkçası, kızım tam covid zamanı doğdu tüm gün evde birlikte vakit geçirdik. dolayısıyla ev onun ilk okulu oldu, çalışmaya başladım sonrasında akşam işten geldiğimde onunla eğitici oyunlar oynadım. elbette evde sıkılıyorlar. bu sene kreşe başladı mesela, öğretmeni temelinin sağlam olduğunu söyledi. kreşe başlarken ders programındaki şeyleri evde de yaptığımızdan sınıfta sıkılmasından endişe ediyordum. ama hiç de öyle olmadı, aksine ev ile okul un dengeli olduğunu gördü ve evde öğrendiklerini okulda, okulda öğrendiklerini evde uygulamaya başladı. sosyal açıdan da gelişti. hemşirenin annelik yap öğretmenlik yapma demesindeki kasıt ne anlamadım, ama evde eğitici oyunlar oynayarak, oyunla öğrenmek sizi öğretmen yapmıyor. kaldı ki çocuk bu ayrımın gayet farkında oluyor. eşinize de katılmıyorum, çalışan bir anne olmama rağmen hiç rahat olmadım, aksine zorunlu durumlar haricinde her akşam işten gelince kızımla kaliteli zaman geçirmeye çok dikkat ettim. bu nedenle eşinizin de rahatlıktan kastı nedir onu da anlamadım açıkçası. siz içinizden nasıl geliyor ise öyle yapın bence annelik içgüdüsü dünyadaki en güçlü duygulardan biri. ve herkes çocuğu için en iyisini bilir. çocuğunuzun buna ihtiyacı olduğunu düşünüyorsanız yapın.