15042022 çok iş odaklı biriydim. İşim de iyi , mühendisim. Hiç evde kalmayı düşünmemiştim . Tabi ki işe gidilen her gün ayrı bir vicdan meselesi. Yalnızca çeken bilir. Ama ev işi yemek, bulaşık vs çok benlik değil. Ama ona rağmen çocuğum için ayrılmayı düşünmeye başladım. Zaten 2. Çocuğu da düşünüyorum. Bir gün ayrılıcam zaten Ama öncesinde kızımla da vakit geçirmek istiyorum. Kendimce büyütmek yetiştirmek isteği yoğunlaştı artık. Ben de daha özgür, çok kısıtlamam. Ama büyüklerin yanında hep kısıtlanır bir şekilde. Şu sıralar da hep insan psikolojisinin bu yaşlarda geliştiğine , bu yaşlardaki etkilerin yıllarca devam ettiğine dair yazılar okuyorum belki de onlar etkiledi.