Bir anne olarak bana inanın nerede hata yaptığımı bilmiyorum ama artık aşırı yorgunum hem bedensel olarak hem ruhsal oğlum 26 aylık ilk evladım, nereye gidersek ne yaparsak burnumuzdan geliyor, bugün hava alalım diye çıktık bi kaç gündür ishaldi oğlum iyi olduğunu görünce hava güneşli güzeldi birşyelr hazırladık yemek için gittik oturduk piknik alanına zaten 2 lokma zorla yer herşeyi döktü inanın o kadar tatlı dille anlatıyorum yok kızıyorum artık bende insanım sabrım kalmıyor sesim yükseliyor oda yok, az önce ne kadar oyuncağı varsa tepemize geçirdi sert bir arabası vardı kafama geldi inanın kafam şişmiş oturdum hüngür hüngür ağladım nerede hata yapıyorum resmen arsız bir çocuk gibi eşim çok destek sağolsun oda çalışıyor elinden geldiğince ama ben hatamı bulamıyorum kızlar genel olarak evdeyiz ona mı sıkılıyor elimizden geldiğince gezdiriyoruz zaten yani nedir bu ben anlmadım bebekken hiç eziyeti yoktu ne olduyda 1.5 yaştan sonra başladı ama inanın markete bile eşimle gitmeye korkar olduk tutturmayan çocuk herşeyi tutturur oldu ailecek hiç bi aktive yapamıyoruz eşimle ilk dediğimiz şey acaba dururmu eziyet edermi bilmiyorum hiç ama hiç iyi değilim rabbimin gücüne gitmesin evladım herşeyim ama ne yapıcağımı nasıl davranıcağımı şaşırdım