kitapkokusu_ kendi çocukluğum geldi aklıma. Annem hala söylenir sana sebzenin meyvenin mamanın en iyisini aldık ama sen cinstin hiçbişey yemezdin der durur. Bugüne bugün 36 yaşındayım. Yani hiçbişey yemeden de büyüyüp bugünlere gelebilmişim bakın. Dert etmeyin dicem ama olmuyor. Bende sizin gibi aynı dertten yakınıyorum. Biz anneler evladı açken yemiyorken ne kadar mutlu olabiliriz ki? Ama şöyle de bir durum var. Yemeyen bebeğe yedirmeninde imkanı yok. Bir şekil büyüyecekler. Biz yedirsekte yedirmesekte. Evladınıza küsüp bağırmayın ama. Korkmasın sizden. Biriktireceği yaraları bir düşünsenize. Tadını çıkarın onunla olan zamanın. Elbet acıkınca yiyecektir. Sevgiler❤️