Bazen o kadar çok bunaliyorum ki ya bazen kendimi ağlıyor buluyorum ya da bebeğime kızıyorum. Oğlum 2,5 yaşında doğduğundan beri çok zor uyuyan bebek. Gece de çok sık uyanıyor. Ve bu durum beni o kadar çok yıpratıyor ki. Kendim için hiç bir şey yapamıyorum. Eşim çalışıyor sürekli yanımda da kimsem yok. Bebeğime kızıyorum o kadar çok üzülüyorum ki. Bağırmak istemiyorum kendime söz veriyorum ama olmuyor. Instagram’da ramazan Şimşek’in bir videosuna denk geldim. Çocuklarda travmize olduğunu gösteren on hareket diye. Orada bir madde de çocuğun gelip size sık sık sarılması diyordu. Bu benim oğlumda da var. Benim kizacagimi anlayınca gelip sarılıp öpüyor. O kadar kötü hissediyorum ki kendimi. Çocuğum da çok büyük bir yara actiysam naparim ben