Kızlar bebeğim 4 ay 20 günlük sürekli mız mız bağırmalar ağlamalar hele son üç gündür iyice kötü oldu uyku desen zaten yok gurbetteyim yardım edecek kimsem de yok. Neyse bugün öyle ki yeminle gözümüzü actik öğlen sonuna kadar ağladı herşeyi yaptım yok susmuyor bende bağırdım bilinçsizce artık çileden çıktım. Ama köpek gibi pişman oldum vicdanım hiç rahat değil annemligimi sorgulayıp duruyorum dilim kopsun çok kötüyüm ona bunu yapmaya ne hakkım vardı küçücük masum bir melek o daha çok pişmanım cok kendimi affedemiyorum