aylizinannesiii Ayyy biz anneler iflah olmayız biliyor musunuz? Bu yazıyı okumak bana o kadar iyi geldi ki anlatamam. Şöyle özetlemem gerekirse, ben aileme yakınım, kızım anneme kardeşime bayılır sık sık bir araya geliriz. Ve 3 tane arkadaşım var cok yakın birisiyle aynı binadayız hatta, bebeklerimiz aynı ay doğdu. Diğer arkadaşlarımın da birkaç ay sonra doğdu. Biz haftada en az 2 kez bir araya geliriz ve kardeş gibi büyüyorlar . . Haftalar günler öyle yoğun geçiyor ki kızımla evde yalnız kaldığımız günler az ki dışarı öylesine çıktığımız günler daha da az. Bugün bir annenin çocuğunu alıp dışarı gittiğini gördüm bir videoda. Ben bebeğimi ihmal mi ediyorum özel olarak gitmiyoruz her gün dışarı faln diye dert edinmeye, vicdan azabı duymaya başladım. Galiba ben bebeğimle vakit geçirmek istemiyorum kesin benim yaşım küçük ben o yüzden o anneler gibi değilim falan daha neler neler 🥲🥲Sonra düşündüm bazı şeyler imkanlarla alakalı belki yalnız olsak biz de her gün cıkardık diye kendimi teselli etmeye çalıştım. Şimdi sizin yazınızı okuyunca da anladım ki bir anne çocuğunu çıkarıp dışarda 2 saat oynasa bile vicdan azabı duyabiliyor. 🥹🥰 asla haksızlık ettiğinizi düşünmeyin şartlar öyle gerektiriyor ve o şehirde kalmanız gerekiyorsa bebeğinize haksızlık etmiyorsunuz. Parka gittiğinizde akranı olan bebeklerin anneleri ile arkadaşlık kurmaya çalışabilirsiniz 🥰🥰 hem size de iyi gelir. Sevgiyle kalın..