Beni yanlış anlamayın ama neden üzgünsünüz?
Oğlumum da kulakları dışa doğru. “Kepçe” demiyorum. Hayatımda bunun kadar iğrenç bir tabir daha duymadım, hangi densiz uydurdu ortaya çıkardı bilmiyorum.
Asla kepçe denilmesine müsaade etmiyorum. Duyuyor mu? Elhamdulillah. Kulağı var mı? Elhamdulillah. Bu bir kusur değildir. Siz nasıl bakarsanız evladınıza, herkes öyle bakacaktır.
Abim yıllarca ama yıllaarca bunun psikolojisini üzerinden atamadı. Neler neler dediler, her yerde dalga konusu oldu. Benim çok hassas noktamdır bu sebepten. Lütfen evladınıza bunu yapmayın. Belki zamanla düzelir, ki genetiik değil ise. Düzelmese bile inanın her halleriyle çok güzeller. Bu kapıyı eğer siz”kepçe “ diyerek aralarsanız herkes elini uzatır. O kapıyı kapatın.