Başımı yastığa koyup hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. O kadar hareketli, ve o kadar alıngan, dediğim istediğim olacak diyen bi oğlum varki. Ne zaman bir yere gitsek pert olup dönüyorum eve. Bugünde annemgildeydik. Peşinde kosmamıza rağmen bir saniyelik hareketiyle her yere kafasını vurdu. Koşarken koltuğun kenarına çarptı dudağı kanadı. Ani bir hareketle dönmesiyle yanağını sehpanın köşesine çarptı anında morardı. O ağladı ben ağladım. O canı acıdığı için ağladı, ben peşinde kostuğum halde bir işe yarayamadığım için ve canı yandığı için ağladım. Nerde tehlikeli birsey varsa oraya gidiyor. Her yere sığıyor dolap icine girmeye çalışıyor müdahale edince ağlamaktan helak oluyor bırakıyorum bir yerini çarpıyor yanında durduğum halde. herseyi karıştırıyor herşeyi ağzına atmaya çalışiyor. Dediği herşeyin olmasını istiyo. Hayırı iyice öğrensin istiyorum ama hayır dediğim an ağlamaktan perişan oluyor. Birisiyle göz göze gelse elini yüzüne kapatıp ağlamaya başlıyor. Çok alıngan ve herşeyden nem kapıyor resmen. Oğlum biraz otursun önündeki oyuncakla vs uzun süre oynasın beni biraz rahat bıraksın ve herşeye ağlamasın istiyorum ama yok. Cok yoruldum. Suan eve geldik kafamın içi nasıl biliyor musunuz; hani bi düğünde orkestranın dibine oturursunuzda eve geldiğinizde kulaklarınız çınlar uzun süre kendinize gelemezsiniz. Bende aynı öyleyim işte 😭