Sahrabalam seni o kadar iyi anlıyorum ki aynıyız. inan psikolojik olarak çöktüm. Kendimden nefret eder oldum .Yemiyor her kaşıkla elime vuruyor ,zorla ağzına sokuyorum bu seferde tükürüyor. Ne üstümüze ne başımız kalıyor. Yemek saati yaklaşınca karnıma ağrılar giriyor. Bende isterim yemeğini yesin en azından 1 öğün yesin. Yok o yok olmadığı gibi uyumuyor da gece gündüz ayaktayız. Gerçekten iyi deyilim oturup ağlıyorum dua ediyorum o kadar zor ki inan bazen çok çaresizim artık doğduğundan beri zorluk hep .Hamileyim zor geçti erken doğdu. Doğdu emmedi 6 Ay sağanak anne sütü verdim. Takviye en az 10 mama değiştik hiç birini icmedi .Ek gıdaya geçtik onun için bütün yemekler kötü 1 tane bile severek yediği yemek yok.Bende istiyorum biraz rahatlık biraz nefes .Canı sağolsin ne yapayım elimden bisey gelmiyor ama inan çok zor Bi cocuk .Bak 1.5 yaşında yemek yeme böyle olduğu halde gece 12 de yatıyor sabaha kadar tam abartısız 20 defa kalkıyor. Uyumuyorum ki hiç artık delircm