Dogum sonrasi depresyon

Ezgi_kahveci35

Kizlar merhaba. 4 bucuk aylik anneyim. Lohusalik donemim cok zorlu gecti izleri hala devam ediyor. Bebegim cok zor oldugu icin tek bakamadim. Izmirden antebe kayinvalideme geldim. Bebegime o bakiyor. Bu surecte psikoljik olarak toparlayamadim. Oglumla bag kuramadim. Her turlu ihtiyacini karsiliyorum ancak babannesiyleyken daha mutlu ben uyuturken aglar uyumaz babannesinin sesini duyunca hemen susar. Bu durumlar ve yeni hayata alisamam beni depresyona surukledi. Psikiatriye gittim ve agir bir sekilde dogum sonrasi depresyonda oldugumu hemen ilaca baslayip emzirmeyi sonlandirmam gerektigini soyledi. Tabiki ben emzirmeyi birakamiyorum cunku bebegim memeye cok duskun. Ne yapicam bilemiyorum. Sizler boyle bir durum yasadiniz mi

hunilimomm

Ezgi_kahveci35 2. Doğumum da yaşadım yaşıyorum 3 aylık çok zorlanıyorum anı öfke patlamaları ağlama krizleri kafamda binbir türlü düşünce bu süreçte büyük kızıma bağırmaya başladım eşim bu saat olmuş hala gelmedi işte saat 8 den beri uyutmaya çalışıyorum uyumuyorlar ikisi aynı anda ağlıyor ama ben doktora gitmedim

expelliarmus

Ezgi_kahveci35 ben de yaşadım canım ama profesyonel destek alamadım ne yazık ki kimse destek olmadı bu konuda benim de tek başıma gücüm yetmedi . Suan bebeğim 1 yaşında ve son 1 aydır daha iyiyim diyebilirim. Bebeğimi çok seviyorum ama annelik çok ağır geldi bebeğim çok zor bi bebekti . Meme reddi bi sürü olay yaşadık. 6 ay annemde kaldım . Elimi kolumu kaldıramıyordım sürekli yatıyordum bitik haldeydim psikolojik olarak. Sonrasında eve döndüm bu sefer eşimle problemler yaşamaya başladık.kavga gürültü derken aramızı düzeltmeye çalıştık zor da olsa onardık . Sonrasında o beni anlayınca bana iyi geldi ve inan bu süreci yani lohusa depresyonunu eşinin yanında geçir. Ben çok pişmanım . Ne kadar anne ya da kayınvalide destek olsa da eşin yanında olmayınca psikolojik olarak iyi olamıyorsun . Çünkü yepyeni bi hayatınız var artık çok büyük bi sorumluluk ve bu sorumluluk eşin ile senin. Tek olduğunda bunu tek başına üstlenmiş gibi hissediyor insan . Ben bunu anladım yani. Eşimle beraber evimde olduğumda zamanla her şey daha da düzeldi . Suan 1 yılın sonunda şükür eskiye döndü gibi tam anlamıyla olmasada. İlaç kullanman gerekiyorsa kullan. Sen iyi olacaksın ki bebeğin de iyi olacak . Sen onun annesisin. 9 ay sen taşıdın sen besledin bu hayattta ilk seninle tanıştı. Başkasının sesi falan senden daha iyi gelemez ona inan. Zamanla her şey daha iyi olacak. Çok büyük bi sorumluluk ama büyüdükçe kolaylaşacak ve senin ayrılmaz bi parçan olacak.

Ezgi_kahveci35

hunilimomm sinir ataklari bende de var oglum uyumadiginda sinirlenip bagiriyorum. Sonra da bagirdigim icin uzuluyorum agliyorum

hunilimomm

Ezgi_kahveci35 napmam lazım bilmiyorum bu durum hoşuma gitmiyor her gün bu gün sakin olucam desem de olmuyor

Okyanus48

Benim 3 tane kızım var biri 5 yaş biri 7 yaş ve 3.5 aylık . Bütün bunları bende yaşadım hala da yaşıyorum 4 üne bakmak o kadar zorki hepsinin isteği ayrı hepsi bi anda ağlıyor istiyor . Tam bebeği uyutuyorum bir bağırış çığırmış tekrar uyanıyor uyumuyor sürekli kucakta gezmek istiyor diğerleri acıktım diyor tuvaletleri geliyor su istiyor abur cubur istiyor anlatırken bile yoruluyorum inan suan bebek uyudu bende uzandım şimdi ise yorgunluğumu atmaya çalışıyorum ama olmuyor . Yapacak bisey yok maalesef bu bir dönem ve geçecek unutma onlar daha bebek ve bize ihtiyaci var