İyi geceler herkese. 3,5 yaşında bir oğlum ve 21 günlük bir kızım var. Kızım doğduktan sonra elbette oğlumda değişiklikler olabileceğini tahmin ediyordum. İlk değişklik kreşe gitmek istememesiydi. Anlayışla karşıladık ve bir hafta kadar kreşe gitmedi. Daha sonra kendisi tekrar gitmek istediği için tekrar gitmeye başladı. Kreşte bazı ağlama krizleri geçirdi. Normalde hiçbir zaman annemi istiyorum diye ağlayan bir çocuk değilken bir anda kendimi onu sakinleştirebilmek adına üst üste kreşe giderken buldum. Bu yaşanan ağlama krizleri zaman zaman evdede oluyor. En ufak bir şeye bile ağlayabiliyor. Normalde çok ağlayan bir çocuk değildi. Öğretmeni hayatına yeni giren kardeşinden dolayı olabileceğini söylerken, pedagog bir tanıdığımız üç yaş sendromu olabileceğini de söyledi. Tek değişiklikler bunlar olmadığı için ben daha çok kardeşine yordum açıkçası. Asla da anormal bulmuyorum, normal. Diğer değişikliklerden bahsedecek olursam ; Normalde oğlum yatağına yatar ben veyahut babası ona bir masal okurduk uyurdu ancak şimdi maaile yatak odasına yerleştik. Kendi kendine yemeğini yiyen çocuk benim yedirmem için diretmeye vs. başladı..
Bu tarz ve benzer bazı değişiklikler mevcut kısaca. Az çok tahmin edersiniz. Çok çocuklu annelere soruyorum. Kardeşleri olduktan sonra bu tarz durumlar yaşadınız mı? Eğer yaşadıysanız nasıl tepkiler verdiniz? Biz isteklerini göz ardı etmiyoruz ve ona saygı duyarak isteklerini gerçekleştiriyoruz. Ancak isteklerini gerçekleştirdikçe bu değişiklikler daha da çok artıyor gibi. Rutini bozmamak daha mı doğru bir yol olurdu? Tecrübeli ve bu konuda bilgili annelerden düşüncelerini bekliyorum. 🙋🏼♀️