Oğlum 24 aylık ve sadece 2 kelimesi var. 4 gün önce terapiye başladık önümüzdeki tek engelin meme olduğuna karar verdik. Çünkü memeye o kadar bağlı ki gece 2452241 kere uyanır, sabah uyanır uyanmaz meme emmeye başlar bıraksam saatlerce de emer bende tv açarım mecburen kahvaltı yüzünden. Daha önce sabır taşıyla bıraktırmaya çalıştım 2.gün gecesi 4 saatlik sinir krizli ağlama sonrası vazgeçtim. Neyse kara kara düşünürken terapisten sonraki 2 gün evde nolursa olsun hiç tv açmadım. Zar zor da olsa oyalanması için bol bol oyun oynadık beraber. Konuşmadığı için bizi ne kadar anladığını da bilmiyodum. Bi baktım ben bişeyler anlattıkça tamam dercesine hıhı diyip başını sallıyo. Azaltarak meme bırakmanın imkansız olduğunu düşünüyodum kendim için. Memesiz kesinlikle uyumuyodu bu arada. Dün gece yine uyumak için emmeye başladı ve tabii ki süt bitti boş boş çekme kısmına geldi. Aaa süt bittiii bırakalım artık gelince tekrar içersin dedim. Ağlayarak bıraktı tabii ki tepindi çırpınmaya başladı ama bi başladım bişeyler anlatmaya saçma sapan. Aklıma ne gelirse. Ben anlattıkça kalkıyo yer değiştiriyo üstüme çıkıyo durmuyo. 45 dk sonunda yanıma uzandı ben hala anlatmaya devam ediyorum. Sonra ninni sesi çıkarmaya başladım hmm hmm diye. Ve 15 dk sonra UYUDU. Hayal bile edemezdim ama UYUDU. Ve gece uyandığında da aynısını yaptım emzirdim süt bitti annecim dedim çektim yine ağladı tabii ki ama sarılmaya çalıştım kendi haline bıraktım ve yine UYUDU.
Az önce memesiz uyutabilmenin 2.gecesi olarak sevinç gözyaşlarıyla yazıyorum bunu. Boşuna sabır taşıyla o kadar ağlatmışım bebeğimi. Kızlaaar ben bebeğime güvenmedim konuşamıyo diye anlamıyo zannettim. İnşallah anne dediği gün gelir de onunda sevincini paylaşırım burda.