Neledrak bazı anneler ağlamanın normal bi süreç olduğunu söylüyorlar ama kesinlikle katılmıyorum. Öğrenilmiş çaresizlik diye bi kavram vardır psikolojide. Bence eğitimlerde bu yolla çocuğa uykuyu öğretiyorlar. Öncelikle çok fazla araştırma yaptım, her metodu, her yöntemi okudum. Burada açılan postlarda uykuyla ilgili olanlara ayrıca dikkat kesildim ve farklı farklı annelerin neler yaptığını okudum. Yani birçok farklı yapılan şeyi öğrendim. En sonunda da bunu kendi çocuğuma uyguladım aslında hala uyguluyorum eğitimim tam bitmiş değil. Kendi çocuğumu en iyi ben tanırım ve üzerinde neler işe yarar neler yaramaz buna dikkat ettim. Başlangıçta yapacağınız şey kesinlikle rutin oluşturmak olmalı. Uyku öncesi yaptığınız belli başlı şeyler olsun. Çok farklı şeyler olmasına gerek yok. Benim bebeğim emerek uyurdu o yüzden emmeyi en son basamak olmaktan çıkardım. Yani emiyor, altını değiştiriyorum, saçlarını tarıyorum, ellerini yıkıyorum ve yatağına koyup emzik veriyorum. Bir de uyku arkadaşı var henüz alışmadı ama alışacağını düşünüyorum. Emziğinde bi destek olduğunu savunanlar var ama emziği alınca ağlamıyo o yüzden bi destek olarak görmüyorum ve onu rahatlatması açısından emziğin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Örneğin emzik benim bebeğim için önemli bi araç ama sizin bebeğiniz farklı bi şeye ihtiyaç duyabilir bunu en iyi siz bilirsiniz. Ezbere yapılan hiçbi şeyi bebeğe karşı doğru bulmuyorum ben. Zaten çocuğunuz sizi yönlendirir onu çık iyi gözlemlemeniz gerekir her konuda. Fazla uzun yazdım kusura bakmayın