Benim hamileliğim çok güzel geçti çok rahattım hiç midem bulanmadı, kanama ya da düşük tehlikem olmadı, ağrı sızı girmedi. Yaşayacak ekmeği varsa yaşar diye düşündüm hep. Her doktora gittiğimde hiç endişem korkum olmadı hep yaşayacak dedim hatta 37. Haftaya kadar işte çalışmaya devam ettim. 37+1 de izne çıktım ama durmak yok 2 hafta boyunca camlar, kapılar, mutfak dolabı içleri, halı koltuk yıkadım falan evde de rahat durmadım çünkü canım sıkılıyordu. Neyse 39+3de mecburi sezeryan ile doğum yaptım ama sonrasında bebeğimde kalp problemi ortaya çıktı ameliyat oldu 2 hafta yoğun bakımda kaldı falan. Şimdi 2.5 aya yaklaşıyor çok şükür yanımda ama ben bir kere kaybetme korkusunu yaşadığım için çok pinpirikli davranmaya başladım. Gündüz uyuduğunda telsizden sürekli nefes sesini dinliyorum geceleri ben uyuyana kadar yine kulağım hep onun nefes sesinde. Dün biraz hasta gibiydi burnu tıkanıktı nefessiz kalacak diye çok korktum. Acaba ben mi aşırı korumacıyım yoksa sizlerde de bu nefes sesi takibi var mi?