Ben ben değilim, kızım artık o eski uysal kızım değil 😂 güldüğüme bakmayın, göğsümün ortasında bir öküz var yaklaşık 1 aydır orda oturmuş nefes almamı zorlaştırıyor. Kızım benimle sürekli inatlaşıyor sürekli sürekli. Sabır çekiyorum dişlerimi sıkıyorum bazen de sinirlenip bağırıyorum. Sonrası pişmanlık ama kısır döngü asla bitmiyor. Kızıma sinirlenmediğim gün benim için başarıyla tamamlanmış demektir. İçimdeki sıkıntıyla beraber sinirlerime hakim olamıyorum. Yarına psikiyatrime gidip bol bol ağlayıp ilacımın dozunu arttırmasını isteyeceğim yoksa bu göğsümdeki öküz asla kalkmayıp sabır sınırlarımı aşağı çekmeye devam edecek. Allah biz annelere sabır versin. Dişlerimi sıkmaktan dişlerim dökülsün ama yine de küçücük yavruma sinirlenmeyeyim, tek isteğim bu. Neyse ki her şey geçecek ve bu günleri kızımla kahve içerken ona anlatıp beraber güleceğiz. Sizde durumlar nasıl güzel anneler?