Merhabalar. Kızım 3 yaş 9 aylık. Küçük kızım da 1 yaşında. Büyük kızım her sabah ağlayarak uyanıyor. Sebepsiz ağlıyor. Bu sabah elbise giymek istiyorum diye saat daha 6 olmadan uyandı. Kızım uyuyalım uyanınca giyeriz dedim yok ağladı da ağladı. Neyse tamam dedim giyelim ama elbiseyle uyursun. Kreşe giderken hergün elbise giymek istiyor bizde çok zorlamıyoruz başka bişey giysin diye. Bu sBah dolapda giyebileceği iki elbise bardı. Neyse birini seçti giydi. Sonra çorap fazlı başladı, o çorap eskiymiş yeni giycekmiş. Yeniyi giydi resimleri arkadaymış hadi ona da ilna ettim bu sefer ayak dikişleri acıtıyormuş. İyi dedim çolaralım madem. Sarı çorap aldı bu sefer elbiseyi istemiyorum diye ağladı. Kirli sepetindekini istiyormuş fln. Bu arada 40-45 dk geçti tabii. Birdaha ne ben ne o uykuya dönmedik. Sonra elbise giymemesi için ikna oldu. Ama her sabah böyle. Her sabah başka bir şey çıkarıyor. Genelde kreşe babası bırakıyor. Normalde ben büyük 9 aylıkken işe başladım ve hiç arkamdan ağladığını bilmem ama 15 gündür her sabah işe gitme diye ağlıyor. Ben gittikten sonra sakinliyormuş ama evden çıkana kadar babasının da sabrını çok zorluyor. Saçını toplatmıyor, hadi toplattı kendi isteyerek yok yamuk oldu, yok kuyruğu kısa oldu diye ağlıyor, bağırıyor bu sefer. Artık ne yapacağımı şaşaırdım. Çocuktur olur diyorum ama her sabah her akşam da olmaz herhalde. Akşam geldiğimde de ayrı filmler kopuyor evde. Sabırlı davranıyorum, sevecen davranıyorum anlayışlı olmaya çalışıyorum ama bir noktadan sonra benim de sabrım tükeniyor. Kardeşten önce de bu tarz şeyleri vardı ama şimdi daha da arttı. Sizin çocuklarınızda da böyle şeyler var mı? Bir tek benim kızım mı böyle?