Benim kızım sadece kucakta uyurdu. O da on bes yirmi dk. Rutin oluşturmak, meme de uyutmamak vs çok direndim. Plates topuna alıştı meme reddi yaşarken. Sadece orda dalardı. Hamak, beşik vs hiçbir yöntem işe yaramadı.Gece on bes dk da bir kalkmaktan helak olmuştum. Karşı olmama rağmen görüşeyim bir dedim ve başladık.8-9 aylıktı. Baştan ağlarken odadan çıkma, yalnız bırakma vs yapmayacağımı söyledim. Öyle de ilerledik ilk gece deli gibi ağladı iki saat beşikte ama ben hep yanındaydım. Elini tuttum, yüzünü sevdim. Ninni söyledim. Çok zordu. Kızım doğduğundan beri beşte kalkar uyku eğitmeni bunun normal olduğunu söyledi.(1. 5 yaşına kadar) Sekiz gibi yatırırdım çünkü doğduğundan beri uyumasa da karanlık ortamdan çıkarmazdım. Bir süre sonra elini tuttuğumda sakinleşmeye başladı kendi beşiğinde. Elimi çektiğim an gene kriz. Normal de 3 hafta bizim 6 hafta sürdü eğitim. Bu arada benim amacım desteksiz uyusun değil yeterki uyusundu… Bir süre sonra kendi yatağına aldım. (montessori yatak). Ben ucunda oturdum o arada kucağıma gelir yerine koyardım. 45 50 dk. Sürerdi uyuması. Yazlığa gidince park yatağı var orada ona geçti ayak ucumuzdan atlayıp gelmeye başladı. Şimdi 29 aylık ben yanına yatınca uyuyor. Bir saate yakın uykuya dalmadığı bile oluyor. Yani ben katı kurallara bağlı değilim. Bazen kalkar yanımıza gelir yazlıkta alıştı buna da ama benim için sorun değil. Hiç uyumadığı için ben hep yeterki uyusun ve benimle uyusun diye düşünüyorm. Üstelik çok minikler elbettw kokumuza, sevgimize ihtiyaçları olacak. Bu süreçte gece uykuları düzene girdi. Ben saat takibi olayını anladım. Kendi kendine uykuya geçip,gece uyanmayan bebek nadirdir ve bu doğal. Ben bu şekilde çok katı kurallara aldırış etmeden uyguladım.