Faymer anksiyete hastasıyım. 2 yıldır bunun ve başka bir psikolojik rahatsızlığım için tedavi görüyorum. Psikiyatr, psikolog ikisinede gidiyorum. Son ilaç değişimimden sonra biraz daha iyiyim ama iki doktorumda sadece ilaçlardan medet ummamamı, korkularımın üzerine gitmem gerektiğini söylüyor. Benimki kızımla ilgili. Sürekli gözümün önünde olmasını istiyorum. Yanımda değilse başına bir şey gelecekmiş gibime geliyor. Ellerim, kollarım, bacaklarım zangır zangır titriyor ve kalbim ağzımdan çıkacak gibi oluyor. Geçen pazartesi okulla belgrad ormanına gittiler. Ben evde öldüm öldüm dirildim. Sırf psikolog “bu şekilde devam edersen kızında senin gibi olabilir” dediği için gönderdim. Arkadaşlarım gelip destek oldular tek bırakmadılar sağolsunlar. Öğretmeni görüntülü arayıp gösterdi de öyle dayanabildim. Allahım düşmanıma vermesin bu hastalığı. Yıllardır ne çektiğimi bir ben bir Allah biliyor