Benisahtesevme2 böyle anneleri çok takdir ediyorum. Benim telefon tv kırmızı çizgimdi doğduğundan beri herkesi uyardım ne telefn ne tv kızım uyanıkken asla açılmadı bilmedi yani nasıl bişey olduğunu. Ama tam 13 aylıktı bir yeme reddi başladı yok böyle bişey kilo veriyor gözümün önünde kahroldum o zamanlar ne çabalamıştım anlatamam yesin diye sonra ben ne yaptım? Açtım telefonu koydum önüne yedirdim yemeyi birde sevindim aa ne güzel yiyor diye. Sonra kızım yavaşyavaş büyüdü ve telefonsuz yemek yemicek raddeye geldi. Şuan 26 aylık ve babanesindeyken falan asla telefonsuz yer ama benleyken mümkün değil ağzını açmaz bende yemek = telefon oldu. Sonra telefona dalıp gitmeler ağızda yemek tutmalar. Yemek bitip çizgi filmi kapatınca bir süre ağlama krizleri. Ve bunu kendi çocuğuma ben yaptım bir başkası değil ben. O yüzden imreniyorum bu zamana kadar telefonsuz gelen annelere benim vicdan azabımda bu oldu. Ama koydum kafaya haftaya tuvalet eğitimi vericem sonrasında telefonu tamamen ortadan kaldırıcam bende o uyurken elime alırım. Hiç izlemesin demiyorum 2,5 yaşında olucak günde yarım saat 40 dk televizyondan izleyebilirim ama yemek telefon ilişkisini kesicem ve youtube bir cehennem çocuklar için. Uzun yazdım ama bu konu tamda bugün canıma tak etmişti.