BenMathilda çocukları pek seven biri değilim yakınlarının bebeklerini de sadece uzaktan severim hiç öyle dokunayım aman öpeyim aman çok tatlı diyemedim hiçbir zaman. Bebekler de aksine bana kanları kaynardı. Bir süre hamileyken acaba çirkin bir bebeğim olsa sevebilir miyim diye çok düşündüm öyle güzel bir çift değiliz çünkü. Bir doğdu bembeyaz ne kaş var ne saç. İri iri gözleri renkli. Sanki benden doğmamışçasına güzel bir oğlan. Minicik bir burun yusyuvarlak bir yüz. Hatta 4 tane gamzesi olduğunu da görünce Allah'ım dedim gerçekten bana böyle bir güzel bebek nasip ettin şükürler olsun. Sonra acaba bana mı güzel geliyor sadece diye herkese sorarken buldum kendimi güzel ama dimi tatlı ama dimi bak doğruyu söyle çirkinse falan 🤣 doğduğu günden beri uyurken bile özlüyorum içime katasım geliyor o gülsün yeter ki gözlerinin içi de gülüyor. Büyüdükçe daha da güzelleşiyor. Nazar değiyorsa en çok bendendir. Öpe koklaya gün geçip gidiyor. Ellerini seyredip duruyorum. Minicik ayaklarını... Düne kadar bebek sevmeyen ben şimdi oğlumu koynundan ayıramıyorum hatta başkası alınca kıskanıyorum. Resimlerine bakıp bakıp gözlerim doluyor çıldırıyorum onun için 🥰😍