balannesiii benim kızımda beni çok zorluyor. 4 yaşına 4 ay kaldı. Kardeş de gelince dengeleri kurmak benim için de daha da zorlaştı. Benim büyük kızıma 8 aylıktan beri bakıcı bakıyor. Bakıcımız yatılı, ikinci biraz büyüyünce kreşe başladı büyük kızım. Küçüğe aynı bakıcıyla devam ediyoruz. Ama büyük kızım öyle bir halde ki ne babasını ne bakıcıyı istemiyor. Annem de annem bir halde 1 aydır. 3 senedir beni kapıdan işe gülücüklerle yollayan çocuk her sabah anne seni çok özlüyorum gitme diye ağlıyor. Halbuki benim peşime kendisi de kreşe gidiyor.
Yemek yemesi çok güzeldi 2-3 aydır o da bozuldu. Ama sebebi sürekli yemekten sonra babasının birşeyler vermesi. Damak tası kayıyor, onları istiyor. Ya sonunda tatlı bişey olduğu için yemek yiyor ya da tatlı yemek için yemiyor. Her sabah kreş için en az 3 kıyafet değiştiriyoruz. Çorap beğendireyorum vs vs. Aynı sizin gibi sabrım kalmıyor ve bir yandan da bütün sabah büyüğü hazırlamaktan küçüğe dokunamıyorum bile ve bu da iyice geriyor beni. Biz büyüğün bu durumu için pedagog ile de görüştük. Anneden pay almak istiyor, sizi sinirlendirmek de dikkat çekmek onun için dedi. Ben de daha sakin kalmaya çalışıyorum. Evet haklısın ağlıyosun istemiyosun ama böyle olması lazım fln diye 1-2 söylüyorum ve yanından uzaklaşıyorum. Biraz ağlıyor bazen çıldırıyor sonra sakinliyor. Başka bir aile dostumuz çocuk psikologu ile de görüştük o da öncelikle yatakları ayırın kendi uyusun gece dedi. Diğerleri de yavaş yavaş düzelir dedi. Benim kızım kendi yatağında yatıyor ama ben yanında bekliyorum uyumasın. Sonra gecenin bi yarısı yanımıza geliyor. Şimdi tamamen ayırmaya çalışıyorum. Bakalım nasıl sonuçlanacak.
Ama siz de belki kreşe verebilirsiniz. Kreşte biraz daha toparlıyorlar hem de yoruluyorlar akşam eve gelip maximum 2 saat daha sizi zorlayıp ya da zorlamayıp uyuyorlar. Hem de bilişsel olarak bayağı gelişiyorlar.