Senbibak katılma nöbetinin gelmiş geçmiş en klinik vakası benim kuzenimdi.Her ağladığında katılma nöbeti geçirir kaskatı kesilir morardı.Bir gün sahilde öyle bir kaskatı kesilmişki belli bir müddet nöbete girmiş mosmor nefes yok diyor yengem tüm sahil toplanmış yanındaki yaşlı teyzeler kızım bak bu öldü karnındakini düşün demişler tıp okuyan bir genç kafa üstü çeviriyor nefes alsın diye ambulans çağırılıyor jandarma yolu açıyor acile götürülüyor yengem diyor akşam oldu sanki sabah öldü dedikleri çocuk benimki değil sapasağlam birşeyi yok sanırım bu durumu atlatmak için belirli yaş aralıkları var zamanla geçmişti ama işte yengemin çektikleri o korku endişe zor.İnşallah sizinkide tez zamanda geçer.