Bir ay sonra ilk defa dışarı bir tatlı yemeye çıktık. Kizim bir türlü durmadı. Iceri oyun alanı yapmışlar kizimda oraya gitmek istedi ama çocukları gorseniz ne biçim oynuyor. Salıncagi çevirip bırakıyorlar. Kaydırağı oyuncakları birbirlerine fırlatıyorlar. Biraz durdu ama baktım olacak gibi değil kaç kere çocuğa vuracak oldular. Uyarıyorum olmuyor kizimi alıyorum yanımıza getiriyorum yine olmuyor. Kızımda gidecem diye ağlıyor. Tatlı yiyelim parka gidelim diyorum dinlemiyor. Guzellikle konusuyorum, meyvesuyu seker aliyorum firlatiyor. En son masaya bir tekme attı demlik tepeme düştü. Canımın acısını geçtim herkes bana bakınca çok mahcup oldum. Bunların hepsi ortalama 10 dakika da oldu.
Çıktık eve geldik su an ağlıyorum. Bu nasıl bir hayat ya. 3 yaşına geldi. Nasil anlatırsam anlatayım 3 maymunu oynuyor yine kendi bildiğini yapıyor. Dediği olmazsa da böyle hırçınlasip ortalığı yıkıyor