The_Ana maşallah bebeğin de büyümüş ne güzel, en azından o yenidoğan sancılı günler geçmiş diyebiliriz.
Artık sadece istemen gerek hemde kararlı olup birşeyleri istemen. Tamamen senin elinde bu. Kolay olmicak belki hop diyince maalesef herşey hallolmuyor ama o yola girmek istemek ilerlemek artık senin isteğine bağlı.
Kendini gerçekten nasıl hayal ettiğini düşün o düşünce seni harekete geçirsin.
Hepimiz o yollardan geçiyoruz zaman zaman bende doğuma 85 üstüyle gittim sonra hiç tartılmadım. 40ım çıkınca bir pantolonumu denemek istedim ve inan dizimde kaldı ya dizimde bırak kalçayı dizden geçmedi. Ama bu beni etkilemedi. Yedim yedim yedim aşırı tatlıya düşkünüm. Ee bebek var bahanesi emziriyorum bahanesi. Birde korona vakitleri zaten kimseyle görüşmüyoruz doğru düzgün. Evde hep pijamalar saç baş berbat yedim yani.
Bir arkadaşım bulusalım dese özgüvenim sıfır utanıyordum dışarı çıkmaya.
Birgün yine mutfakta nutella yiyorum kaşıkla eşimde oturduğu yerde balkondan beni çekmiş 😂 görüyorum seni diye😂
Neyse ben sonra o fotoğrafı gördüm ve o an bana birşey oldu bu ben miyim dedim.
O kadat iğrenç bir görüntü ki anlatamam o kamburum saçlarım kat kat göbeğim fırlatan basenlerim🥲
Ve daha 26 yaşımda.
Bitti dedim o hafta spor salonuna yazıldık diyetisyene başladım, sonra spora gidemedim bazı nedenlerden ötürü evde bırakmadım sporumu sonuç 3-4 ayda yeni bir ben.
Çok uzattım belki ama yapabilirsin inan, insan kendine baktıkça enerji geliyor. Aynada gördüğün bakımlı bir yüz sana motivasyon sağlıyor🌸🌸