Öncelikle sakin ol ben çalışmayan bir anneyim ama bir kaç kelam etmek isterim.
Ben 15 yılını kurumsal firmada çalışarak geçirmiş kendi parasını kazanıp rahatça harcamış bir kadındım ta ki çocuğum olana kadar..
Kayınvalidem oldukça yaşlı zaten ben bakmam dedi baştan. Öz annemi çocukken kaybettim etrafımda bana yardım edecek kimse olmadığı İçin çocuğuma 3 yıldır ben bakıyorum ama bu süreçte kendimden ödün verdim sürekli vicdan yaparak. Sakın vicdan yapma yapmalarıma izin verme lütfen çünkü işten çıksan emin ol bir kaç ay sonra o kadar sıkılacak ve pişman olacaksın ki. Yeri gelecek eşinin kazandığı belki yetmeyecek hayattan geri kalacaksın geri kaldıkça mutsuz olacaksın mutsuz oldukça bebeğine ve eşine yansıtacaksın bir şekilde. İşin bu yönlerini düşün.
Ve kayınvalidene her şeyi sıkıca anlat. Sütünü sağıp şimdiden biberonla içmeyi öğret. İnan onlar dünyaya öğrenmeye geliyorlar ve çok çabuk adaptepte oluyorlar merak etme. Toplum sadece anneye vicdan yaptırıp duruyor. Oğlum 3 yaşında ve hissettiklerimi yaşadıklarımı anlatsam zamanı başa sarsam çok daha Farklı davranırdım. Sakın kötü hissetmeyin.